บทที่ 100 ยัยภาระของกะเทย

“ของขวัญลูกพ่อเซฟ เกิดมาเพื่อเป็นของขวัญของพ่อเซฟกับแม่แพนจริงๆ พรุ่งนี้เราแวะซื้อของใช้ให้ของขวัญกันนะ” ขวัญชีวานั่งบนที่นั่งของศาลาท่าน้ำ รับลมที่พัดโชยมาให้รู้สึกเย็นสบาย ในขณะที่ไตรทศนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นตรงหน้าเธอ พูดคุยกับลูกน้อยในครรภ์

“เห่อจริงๆ เลย อีกตั้งหลายเดือนกว่าจะคลอด”

“ก็ต้องเตรียม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ